تراش دندان برای روکش یکی از حساس‌ترین مراحل درمان‌های پروتز ثابت است و انتخاب فرز مناسب، تأثیر مستقیمی بر دقت تراش، حفظ بافت سالم دندان و تطابق نهایی روکش دارد. استفاده از فرز مناسب باعث می‌شود تراش با یکنواختی بیشتری انجام شده و فضای کافی برای قرارگیری روکش بدون آسیب به ساختار دندان ایجاد شود.

در اغلب موارد، فرزهای الماسی بهترین گزینه برای تراش روکش هستند. این فرزها به دلیل قدرت سایندگی بالا، توانایی ایجاد برش‌های دقیق و عملکرد مناسب روی مینای دندان و مواد سرامیکی، بیشترین کاربرد را در این نوع درمان دارند. از میان مدل‌های مختلف، فرزهای مخروطی (Taper) و مخروطی با انتهای گرد (Round End Taper) محبوب‌ترین انتخاب‌ها هستند، زیرا امکان ایجاد دیواره‌های یکنواخت، خط پایان دقیق و زاویه مناسب را فراهم می‌کنند.

همچنین، میزان زبری فرز نیز اهمیت زیادی دارد. معمولاً در مراحل اولیه از فرزهای زبر برای کاهش حجم دندان استفاده می‌شود، سپس فرزهای با زبری متوسط برای اصلاح فرم و در پایان، فرزهای نرم یا فوق‌نرم برای پرداخت نهایی و صاف کردن سطح تراش به کار می‌روند. این روند باعث می‌شود روکش با دقت بیشتری روی دندان قرار گرفته و نتیجه درمان از نظر زیبایی و عملکرد مطلوب‌تر باشد.

در نهایت، انتخاب بهترین فرز به نوع روکش، شرایط دندان و روش درمان بستگی دارد. استفاده از فرزهای باکیفیت و تعویض به‌موقع آن‌ها، علاوه بر افزایش دقت و سرعت کار، موجب کاهش ایجاد حرارت، افزایش طول عمر ابزار و دستیابی به نتیجه‌ای ماندگار و حرفه‌ای خواهد شد.