فرزهای دندانپزشکی از پرکاربردترین ابزارهای درمان هستند، اما مانند هر ابزار برشی، پس از مدتی استفاده کیفیت و کارایی خود را از دست می‌دهند. استفاده از فرز فرسوده نه‌تنها دقت درمان را کاهش می‌دهد، بلکه باعث افزایش زمان کار، ایجاد حرارت بیشتر و آسیب احتمالی به بافت دندان نیز می‌شود. به همین دلیل، تعویض به‌موقع فرز اهمیت زیادی دارد.

یکی از مهم‌ترین نشانه‌های زمان تعویض فرز، کاهش قدرت برش است. اگر دندانپزشک برای تراش دندان نیاز به فشار بیشتری نسبت به قبل داشته باشد یا سرعت برش کاهش پیدا کند، احتمالاً فرز کند شده و باید تعویض شود. همچنین، تغییر رنگ سطح فرز، ساییدگی ذرات الماس، لب‌پریدگی، شکستگی یا خم شدن شفت از دیگر علائمی هستند که نشان می‌دهند ابزار دیگر کارایی اولیه خود را ندارد.

استریل کردن مکرر نیز در طول زمان می‌تواند باعث کاهش عملکرد برخی فرزها شود. هرچند رعایت اصول استریل‌سازی ضروری است، اما پس از تعداد مشخصی سیکل استفاده و اتوکلاو، بهتر است فرزها از نظر سلامت و تیزی بررسی شوند. استفاده از فرزهای آسیب‌دیده علاوه بر کاهش کیفیت درمان، ممکن است به هندپیس نیز فشار وارد کند.

در نهایت، هیچ تعداد ثابتی برای تعویض همه فرزها وجود ندارد؛ زیرا طول عمر آن‌ها به جنس فرز، کیفیت ساخت، نوع درمان، دفعات استفاده و نحوه نگهداری بستگی دارد. بررسی منظم ابزارها و تعویض آن‌ها در اولین نشانه‌های افت عملکرد، بهترین راه برای حفظ کیفیت درمان، افزایش ایمنی بیمار و افزایش عمر تجهیزات دندانپزشکی است.